top of page

Past Simple - czas przeszły prosty

Pamiętaj!!!

Czas przeszły Past Simple (lub Simple Past) to jeden z najważniejszych czasów gramatycznych w języku angielskim. Jak sama nazwa mówi potrzebujemy go, gdy opowiadamy o tym, co wydarzyło się w określonym czasie w przeszłości (a więc czynność się już zakończyła)

 

Pierwsza rzecz, która przychodzi nam na myśl, gdy mówimy
o czasie przeszłym, to opowiadanie, gdzie byliśmy. Dlatego konieczna jest odmiana czasownika "to be".

W języku angielskim mamy tylko dwie formy tego czasownika w czasie przeszłym tj. was i were (w języku polskim jest ich aż 8 ;))

1. Odmiana przez osoby - zdania twierdzące:

I was - Ja byłem

You were - Ty byłeś

He was - On był

She was - Ona była

It was - Ono/To było

We were - My byliśmy

You were - Wy byliście

They were - Oni byli/One były

2. Zdania przeczące.

Jeśli chcemy powiedzieć, że gdzieś nie byliśmy, dodajemy przeczenie "not" do was lub were.

I was not - Ja nie byłem

You were not - Ty nie byłeś

He was not - On nie był

She was not - Ona nie była

It was not - Ono/to nie była

We were not - My nie byliśmy

You were not - Wy nie byliście

They were not - Oni/One nie byli/były

3. Zdania pytające.

Pytania z czasownikiem "być" w czasie przeszłym tworzymy przez tzw. inwersję, czyli was lub were znajduje się przed podmiotem (osobą/przedmiotem itp.). W języku polskim tłumaczymy takie zdania od "Czy", bo logiczne jest, że nie zadamy po polsku pytania * Byłeś ty wczoraj u babci? ;)

Pytania:                                                      Krótkie odpowiedzi:

Was I...? - Czy ja byłem...?        Yes, you were/No, you weren't

Were you...? - Czy ty byłeś...?   Yes, I was/ No, I wasn't

Was he...? - Czy on był...?          Yes, he was/ No, he wasn't

Was she...? - Czy ona była...?    Yes, she was/ No, she wasn't

Was it...? - Czy to było...?          Yes, it was/ No, it wasn't

Were we...? - Czy my byliśmy...?   Yes, you were/No, you                                                                                                        weren't

Were you...? - Czy wy byliście...?   Yes, we were/ No, we                                                                                                          weren't

Were they...? - Czy one były?/Czy oni byli? Yes, they were/                                                                                   No, they weren't

4. Konstrukcja there was/there were

Czasami chcemy opisać, że coś (lub ktoś) znajdowało się (było) w jakimś miejscu w przeszłości. Będziemy potrzebować do tego konstrukcji there was lub there were.

np. There was a bed next to the door.

        Obok drzwi było łóżko.

        There were thousands of people at the concert.

        Na koncercie były tysiące ludzi.

 

Jak wiesz, Anglicy lubią skracać 

wypowiedzi stosując apostrofy.

Formy przeczące skracamy następująco:

 was not = wasn't

 were not = weren't

There was - l. pojedyncza

There were - l. mnoga

Przeczenia i pytania tworzymy tak jak w pkt. 2  i 3 zastępując osobę wyrazem "there"

Czasowniki regularne

Opowiadając o tym, co wydarzyło się w przeszłości konieczne jest zastosowanie czasownika w czasie przeszłym. W języku polskim dodajemy końcówkę -łam, -łem itp. W języku angielskim taka końcówką jest -ed (TYLKO W ZDANIACH TWIERDZĄCYCH).

Ja grałem - I played

Ja uczyłem się - I studied

Ty oglądałeś - You watched

Zasady dodawania końcówki -ed:

a) Jeśli czasownik kończy się literą -e, to dodajemy tylko końcówkę -d np. love - loved

b) Jeśli czasownik kończy się literą -y po spółgłosce, to -y zamieniamy na -ie i dodajemy -d np. try - tried

c) Jeśli czasownik kończy się literą -y po samogłosce, to dodajemy tylko końcówkę -ed np. play - played

Do tworzenia zdań przeczących i pytających w PAST SIMPLE we wszystkich osobach używamy czasownika pomocniczego DID.

Zdanie przeczące będzie wyglądało następująco:

Osoba + DID NOT + czasownik bez końcówki

I did not (=didn't) play football yesterday - Nie grałem wczoraj w gry komputerowe.

 

Jak widać czasownik pomocniczy DID "zabrał" nam czas przeszły od czasownika "play". Można powiedzieć, że DID zjada wszystkie końcówki i czasownik powraca do swojej podstawowej formy. 

Porównaj:

He played computer games. - On grał w gry komputerowe.

He didn't play computer games. - On nie grał w gry komputerowe. (play nie ma już końcówki -ed, bo zjadł ją DID)

 

Identyczna sytuacja występuje w zdaniach pytających. Tutaj zdanie wygląda następująco:

DID + osoba + czasownik bez końcówki 

np. DID you play computer games yesterday? - Czy ty grałeś w gry komputerowe wczoraj?

Odpowiemy:

Yes, I did lub No, I didn't.

English Corner

bottom of page