top of page

Past Simple - czas przeszły prosty

Pamiętaj!!!

Czas przeszły Past Simple (lub Simple Past) to jeden z najważniejszych czasów gramatycznych w języku angielskim. Jak sama nazwa mówi potrzebujemy go, gdy opowiadamy o tym, co wydarzyło się w określonym czasie w przeszłości (a więc czynność się już zakończyła)

 

Pierwsza rzecz, która przychodzi nam na myśl, gdy mówimy
o czasie przeszłym, to opowiadanie, gdzie byliśmy. Dlatego konieczna jest odmiana czasownika "to be".

W języku angielskim mamy tylko dwie formy tego czasownika w czasie przeszłym tj. was i were (w języku polskim jest ich aż 8 ;))

​

1. Odmiana przez osoby - zdania twierdzące:

​

I was - Ja byłem

You were - Ty byłeś

He was - On był

She was - Ona była

It was - Ono/To było

​

We were - My byliśmy

You were - Wy byliście

They were - Oni byli/One były

​

2. Zdania przeczące.

Jeśli chcemy powiedzieć, że gdzieś nie byliśmy, dodajemy przeczenie "not" do was lub were.

​

I was not - Ja nie byłem

You were not - Ty nie byłeś

He was not - On nie był

She was not - Ona nie była

It was not - Ono/to nie była

​

We were not - My nie byliśmy

You were not - Wy nie byliście

They were not - Oni/One nie byli/były

​

​

​

​

​

​

​

​

3. Zdania pytające.

Pytania z czasownikiem "być" w czasie przeszłym tworzymy przez tzw. inwersję, czyli was lub were znajduje się przed podmiotem (osobą/przedmiotem itp.). W języku polskim tłumaczymy takie zdania od "Czy", bo logiczne jest, że nie zadamy po polsku pytania * Byłeś ty wczoraj u babci? ;)

​

Pytania:                                                      Krótkie odpowiedzi:

Was I...? - Czy ja byłem...?        Yes, you were/No, you weren't

Were you...? - Czy ty byłeś...?   Yes, I was/ No, I wasn't

Was he...? - Czy on był...?          Yes, he was/ No, he wasn't

Was she...? - Czy ona była...?    Yes, she was/ No, she wasn't

Was it...? - Czy to było...?          Yes, it was/ No, it wasn't

​

Were we...? - Czy my byliśmy...?   Yes, you were/No, you                                                                                                        weren't

Were you...? - Czy wy byliście...?   Yes, we were/ No, we                                                                                                          weren't

Were they...? - Czy one były?/Czy oni byli? Yes, they were/                                                                                   No, they weren't

​

4. Konstrukcja there was/there were

Czasami chcemy opisać, że coś (lub ktoś) znajdowało się (było) w jakimś miejscu w przeszłości. Będziemy potrzebować do tego konstrukcji there was lub there were.

np. There was a bed next to the door.

        Obok drzwi było łóżko.

​

        There were thousands of people at the concert.

        Na koncercie były tysiące ludzi.

​

​

​

​

​

​

 

​

​

​

​

Jak wiesz, Anglicy lubią skracać 

wypowiedzi stosując apostrofy.

Formy przeczące skracamy następująco:

 was not = wasn't

 were not = weren't

There was - l. pojedyncza

There were - l. mnoga

Przeczenia i pytania tworzymy tak jak w pkt. 2  i 3 zastępując osobę wyrazem "there"

Czasowniki regularne

Opowiadając o tym, co wydarzyło się w przeszłości konieczne jest zastosowanie czasownika w czasie przeszłym. W języku polskim dodajemy końcówkę -łam, -łem itp. W języku angielskim taka końcówką jest -ed (TYLKO W ZDANIACH TWIERDZĄCYCH).

​

Ja grałem - I played

Ja uczyłem się - I studied

Ty oglądałeś - You watched

​

Zasady dodawania końcówki -ed:

a) Jeśli czasownik kończy się literą -e, to dodajemy tylko końcówkę -d np. love - loved

b) Jeśli czasownik kończy się literą -y po spółgłosce, to -y zamieniamy na -ie i dodajemy -d np. try - tried

c) Jeśli czasownik kończy się literą -y po samogłosce, to dodajemy tylko końcówkę -ed np. play - played

​

Do tworzenia zdań przeczących i pytających w PAST SIMPLE we wszystkich osobach używamy czasownika pomocniczego DID.

Zdanie przeczące będzie wyglądało następująco:

​

Osoba + DID NOT + czasownik bez końcówki

​

I did not (=didn't) play football yesterday - Nie grałem wczoraj w gry komputerowe.

 

Jak widać czasownik pomocniczy DID "zabrał" nam czas przeszły od czasownika "play". Można powiedzieć, że DID zjada wszystkie końcówki i czasownik powraca do swojej podstawowej formy. 

Porównaj:

He played computer games. - On grał w gry komputerowe.

He didn't play computer games. - On nie grał w gry komputerowe. (play nie ma już końcówki -ed, bo zjadł ją DID)

 

Identyczna sytuacja występuje w zdaniach pytających. Tutaj zdanie wygląda następująco:

​

DID + osoba + czasownik bez końcówki 

​

np. DID you play computer games yesterday? - Czy ty grałeś w gry komputerowe wczoraj?

​

Odpowiemy:

Yes, I did lub No, I didn't.

​

English Corner

bottom of page